Het tij nog niet gekeerd
Op 17 mei jl. kregen de groene groepen uit gemeente Zeist en omgeving een mail van zijn zus:
"Vanwege persoonlijke omstandigheden zal Patrick Greeven het komende half jaar niet bereikbaar zijn. Maar omdat jullie je zullen afvragen wat er dan met hem is nog een persoonlijke boodschap van mij: hij heeft acute leukemie, ligt in het ziekenhuis en moet een zware behandeling ondergaan."
Dat bericht kwam hard aan. Tot een paar dagen ervoor was Patrick nog volop actief met vele zaken. Over zijn persoonlijk wel en wee liet hij zich vrijwel nooit uit. Klagen deed hij al helemaal niet.
Wat moet die ziekte een enorme impact op hem hebben gehad. Hij had voor een dergelijk zware ziekte en dito behandeling helemaal geen tijd. Er lagen nog zoveel zaken die om aandacht vroegen. Het tij was nog lang niet gekeerd.
45 jaar lang toewijding
Zijn werkzame leven stelde hij in dienst van de natuur en biodiversiteit en was daar onafgebroken en onvermoeibaar mee bezig. Als afgestudeerd ingenieur had hij carrière kunnen maken en meedoen aan de burgerlijke patronen van geld verdienen en uitgeven. Dat wilde hij bewust niet. Hij koos 45 jaar lang voor onbetaald vrijwilligerswerk. Zijn sobere levensstijl in combinatie met zijn toewijding aan de natuur, was van een religieuze dimensie.
Zijn kennis over zijn vak – bos, natuur, ecologie – was ongeëvenaard. Hij bracht die niet alleen bij Zeist, omliggende gemeenten en de regio in maar ook bij landelijke instanties in het ruimtelijk domein. Hij volgde de beleidsontwikkelingen op de voet en deed eraan mee. Wie meer weet dan een ander, wordt door de overheid vaak helaas beschouwd als tegenstander. Wel was er in toenemende mate waardering bij raads- en collegeleden voor zijn kennis, inzet en bijdrage. De vele bezwaar- en beroepsprocedures die hij o.a. namens de Stichting Milieuzorg Zeist voerde, zag hij als noodzakelijke correctie op verkeerd genomen besluiten.
In die 45 jaar heeft Patrick de verschillende ups en downs van de milieubeweging intensief meegemaakt. Ups waren en zijn er helaas minder dan de downs. Desondanks bleef hij vol goede moed en positieve energie. "Niet het resultaat drijft mij maar de weg ernaar toe," zo zei hij eens na de zoveelste teleurstelling. Hij roeide tegen de stroom in op zoek naar de bron.
In overgave en vrede
De stamceltherapie leek aan te slaan. Hij krabbelde weer langzaam op, zij het dat ie uiterst kwetsbaar was. Hij was zelfs weer bezig met een bezwaarschrift, zo hoorden we.
In oktober bleek het opnieuw foute boel. Zijn partner Beatrijs mailde te leven tussen hoop en vrees. Op de kaart staat dat hij het aardse leven in overgave en vrede heeft los gelaten.
Hij was een markante persoonlijkheid met een levenslange gedrevenheid voor mens en natuur. We missen hem enorm.
In memoriam
Patrick Greeven werd geboren op 6 oktober 1954 en verliet het aardse leven op 12 november 2025.
Tekst // Siert de Vos namens Adviesgroep Kromme Rijncorridor en Samen Duurzaam Zeist
Beeld // De zonsopkomst vanuit zijn woning in Driebergen op 7 november 2025