‘Die verwondering, daar doe je het voor’

Samen met bestuursvoorzitter Lies van der Drift vertelt ze waarom het Griftbosje zo geliefd is bij de buurt.

Als Lies van der Drift terugdenkt aan het moment waarop ze bij het groene buurtinitiatief betrokken raakte, barst ze in lachen uit. “Nu je het vraagt! Er zat een flyer in de brievenbus. Een aantal buurtgenoten had de wens om van de overwoekerde parkeerplaats op de hoek Griffensteijnselaan – Ridderschapslaan een mooi, groen stuk natuur te maken. Ik was stomverbaasd. Die hele parkeerplaats was me nooit opgevallen! En ik woon er vlakbij.”

Nieuwsgierig bezocht ze de eerste bijeenkomst in de Montessorischool, die vlakbij ligt. Buurtbewoner Joost van Ettekoven, werkzaam als Groene Makelaar, had wel een idee van de potentie van de plek. “We zijn begonnen en van het een kwam het ander.” Een van de eerste aanpassingen was het afsluiten van de toegang aan de Ridderschapslaan. “Dat is een hondenuitlaatplek, overal lag poep.” Bramen werden rigoureus gesnoeid, tegels verwijderd, opschot uitgetrokken.

De gemeente Zeist raakte enthousiast. Lies: “We mochten de ingang verleggen, een container voor het gereedschap plaatsen, de rotzooi werd opgehaald. Alleen een hekje plaatsen bij de nieuwe ingang, daar hebben we toch over gesteggeld. Kinderen rennen anders toch zo de weg op?”

Kinderen zijn belangrijk
Het Griftbosje richt zich op jonge kinderen. Voor Cora, die in 2018 nieuw in de buurt kwam wonen, was dat snel duidelijk. “Mijn zoontje was indertijd drie jaar. Ik werd benaderd door een van de vrijwilligers. Ik behoorde tot de doelgroep jonge ouders met kinderen.” Cora zei van harte ja, op de vraag of ze mee wilde doen. “Ik was op de officiële opening en mijn zoontje was zó enthousiast! Ik vond het ook erg fijn. Een heerlijke plek buiten, met natuur, kinderen die lekker met elkaar spelen.“

“Een heerlijke plek buiten, met natuur, kinderen die lekker met elkaar spelen”

Op de maandelijkse werkochtend zijn kinderen welkom om te komen helpen. Lies: “Ze voelen zich echt gezien als kleine vrijwilligers. We hebben speciaal gereedschap voor ze.” Cora vult aan: “Het is waardevol hoe de oudere vrijwilligers met de kinderen omgaan. Ze mogen zelf zagen en timmeren, heel leerzaam. Zij maken dat de kinderen zich belangrijk voelen.” Gniffelend: “Voor jonge ouders is het ook fijn als de andere volwassenen met onze kinderen aan de slag zijn.”

Educatie
Van kinderen is de stap naar educatie snel gezet. Lies geeft gastlessen aan de middenbouw van de Montessorischool. “We hebben een natuur-o-theek, zoekkaarten, loeppotjes. Na een les in de klas komen ze op bezoek in het Griftbosje. Ik wil een beetje helpen opvoeden en kinderen leren de natuur te waarderen.“

“Ik wil een beetje helpen opvoeden en kinderen leren de natuur te waarderen”

Dat laatste is belangrijk, want er wordt weleens wat stuk gemaakt. “Het is een mooie plek voor de jeugd om elkaar te ontmoeten. Helaas zijn ze soms baldadig. Dan moeten de picknicktafels het ontgelden en het boekenkastje is een paar keer vernield.”

Vrijwilliger Robert komt net aanlopen om een jonge berk te inspecteren. “Het lijkt alsof hier een paar jongelui aan hebben gehangen”, concludeert hij. Lies vindt het belangrijk om je niet te laten ontmoedigen. “Ik zie dat als een taak van het bestuur. Zorgen dat we niet gaan zitten mokken, maar hup, de schouders er weer onder.” Robert komt al aanlopen met boomband, spijkers en een stevige paal. “Vooruit maar weer. Ik ga die boom helpen en weer rechtop zetten.”

Kwaliteiten
Cora ziet de kwaliteiten van alle vrijwilligers. “Robert is reuze handig, we hebben iemand die mooie foto’s maakt, iemand die het composteren verzorgt, een vrijwilliger die lekkere dingen bakt. Een hele leuke verzameling kwaliteiten van alle leeftijden. En het is laagdrempelig, je doet wat je kunt, wat past in jouw leven.”

Op 30 mei viert het Griftbosje met de hele buurt het tienjarig bestaan. “We hebben fondsen gekregen”, vertelt Lies, “daarmee organiseren we een mooi feest, met muziek, lekker eten en spelletjes.” Ze valt even stil. “Het is veel werk. Maar van de week was hier zo’n jochie, die lag een half uur op zijn buik bij de stenentuin. Vol verwondering bekeek hij alles wat daar kruipt en groeit. Daar doe je het toch voor?”

Lijkt het je nou ook leuk om bij te dragen aan een van de leukste groene buurtinitiatieven Zeist? ’t Grifbosjs is op zoek naar een secretaris, een echte spin in het web. Meer over de vacature lees je in onze klusjes en vacaturebank.

Interview en tekst: Carol Dohmen
Beeld: Carol Dohmen

Over de auteur
Dit stuk is geschreven door Carol Dohmen. Carol werd in de jaren tachtig in Wageningen opgeleid als groene ingenieur. Als landbouwkundige leerde ze hoe je aan natuurlijke systemen kunt sleutelen, maar in de praktijk ontdekte ze dat je veel beter met de natuur kunt samenwerken.

Na een aantal jaren in het buitenland streek ze neer in Austerlitz. Ze sloeg een nieuwe weg in en werd van groene ingenieur een groene schrijver. Met liefde en passie sleutelt ze nu aan verhalen voor opdrachtgevers als Samen Duurzaam Zeist en Stichting Stadslandbouw Zeist. Daarnaast schrijft ze voor De Nieuwsbode en ontwikkelt samen met haar partner een kleine voedselbosrand vlakbij huis.